Browsing Tag:

ร้านอาหารนิมมานเหมินท์

ส้มตำเฮาส์1

ส้มตำเฮาส์ ต้นตำรับยกครก : ส้มตำร้อนกับปฐมบทของลานประหารปูในเชียงใหม่ ที่หลบภัยผงชูรส

ส้มตำร้อนกับปฐมบทของลานประหารปูในเชียงใหม่ ที่หลบภัยผงชูรส ที่ส้มตำเฮาส์ ต้นตำรับยกครก ย้อนไปราวๆ เมื่อ 20 ปีก่อน ร้านส้มตำส่วนใหญ่ไม่ได้มีลักษณะเป็นร้านจริงจังมากมายนัก ส้มตำมักจะขายในร้านอาหารอีสาน หากเป็นร้านคนเหนือก็จะขายในร้านขายขนมจีน จะมาเปิดเป็นร้านขายส้มตำจริงๆ จังๆ นี่นับได้เลย ช่วงที่เริ่มทำงานใหม่ๆ มีร้านส้มตำมาเปิดขายส้มตำหลายอย่าง เป็นร้านที่นั่งกินประจำ และไปกับเพื่อนสาวอีกคน เราเรียกร้านนี้ว่าลานประหารปู ร้านที่ว่านี้คือร้านบ้านส้มตำนั่นเอง เวลาไปจะสั่งตำโล่งโจ้ง กินกันคนละสองครก เอาซากปูมากองตรงกลาง ถ้าไม่หนำใจก็สั่งเพิ่ม ใครมาถามว่าร้านนี้ มีอะไรอร่อยอีกเราจะไม่เคยรู้เลย เพราะกินอย่างเดียวคือตำโล่งโจ้ง จนมาถึงวันนี้ วันที่ร้านส้มตำป๊อบมาก ทั้งตำถาด…

Pickles Chiang Mai

เมื่อผักดองเจอของอร่อย Corned Beef กับขนมปังอบใหม่ๆ หอมอร่อยแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับ Corned Beef กระป๋อง                        จำได้ว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนอาหารฝรั่งยังไม่ค่อยมีความหลากหลายเท่ากับปัจจุบันนี้ แต่อย่างไรก็ดี เจ้า Pickles หรือผักดอง ก็เป็นที่รู้จักแล้ว เพียงแต่อาจจะดองกินกันในครัวเรือนของกลุ่ม Expats  หรือกลุ่มชาวต่างชาติที่อยู่ที่นี่ หรือถ้ามีขายก็มีอยู่ในตลาดไม่กี่ยี่ห้อ…

Tengoku+Yaki Nimman 5

รู้ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล  Beef Tataki สลัดเนื้อรองด้วยหอมใหญ่เย็นจัด คีบเนื้อแล่ชิ้นบางให้ติดต้นหอมซอยพองาม ค่อยๆ หย่อนลงในปงสุซอส (Pongzu ポン酢) ที่ละลายกระเทียมขูดละเอียด แล้วคีบหอมหัวใหญ่ซอยตามเข้าไป ปล่อยให้รสชาติทั้งหมดไปคลุกเคล้ากันอยู่ในปาก…อื้มมมมมมม             เมื่อนานมาแล้วได้มีโอกาส นั่งดินเนอร์กับ คุณสันต์ สืบแสง หรือป๋าปึกส์ บล็อกเกอร์ด้านอาหารคนดังของเชียงใหม่ เวลานั้นเรานั่งกินข้าวกันที่ ร้านอาหารในโรงแรมท่าศาลา คุยกันหลายเรื่องราวมากๆ รวมไปถึงเรื่องอาหาร จำได้ว่า consommé ซุปของที่นี่…

The Larder Cafe and Bar Chiang Mai

Larder- ลำเด้อ Croissant ยามเช่้าและกาแฟดำเป็นการเริ่มต้นของวันที่สดใสจริงๆ              จุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว การค้นพบร้านนี้มาจากความคิดถึงร้านอาหารเช้าที่เคยกินในซอยนี้ อาหารเช้าของเขาอร่อย ขนมปังรสชาติไม่เหมือนใคร จอดรถที่หน้าซอยสี่นิมมานเหมินท์แล้วเดินเข้าซอยไปก็พบว่าร้านเปลี่ยนเจ้าของไปเสียแล้ว ในคราวแรกที่ก้าวเข้าไปในร้านของเขาเพิ่งเปิดไม่นาน รู้สึกถึงความละเอียดละออของเจ้าของร้าน ชอบการแจกเกลือพริกไทยตอนนั้นมาก มันเก๋น่ารัก ตอนนี้รู้สึกจะไม่ได้เสิร์ฟเหมือนตอนเปิดร้านใหม่ๆแล้ว อาหารเขาปรับเปลี่ยนไปตามฤดูกาล ดังนั้นรูปที่โพส อาจจะเก่าไปนิด เพราะไปกินมานานแล้วไม่ได้เขียนสักที  แต่หลักๆ ก็ยังเป็นการเสิร์ฟแบบ On Toast เสียส่วนใหญ่…

News- New Spanish Chef and Menu at El Patio

อร่อยใหญ่กับเชฟคนใหม่ของ El Patio Marinated Pork Loin Skewer with Avocado and Coriander Cream เนื้อหมูเปื่อยมาก เครื่องซึมเข้าเนื้อ รสชาติชวนฝันมาก            เมื่อวันที่ 3 เมษายน ที่ผ่านมา เพื่อนที่น่ารัก คุณคริสเตียน จูลิโอ ชวนมาชิมอาหารของเชฟคนใหม่ เชฟคนนี้เป็นคนที่หลงใหลในอาหารมาก…

El Patio Chiang Mai

สนุก…สบาย…อร่อย ปาเอญ่ากับไวน์รสอร่อยที่เจ้าของเป็นไวน์โปรดิวเซอร์มาบอกเล่าเก้าสิบ ครั้งหนึ่งตอนที่ต้องเขียนเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องไวน์สืบทราบมาว่ามีไวน์เมคเกอร์อยู่ในเชียงใหม่ ชักสงสัยว่าเป็นใคร แล้วก็จุดใต้ตำตอ จริงๆแล้วคุณ คริสเตียนเป็นนายทหารพ่อบ้านของคุณจูนนั่นเอง ไหนๆเขียนถึง Beer Republic แล้วก็เลยขอเขียนถีงร้านนี้ไปด้วย ความชอบส่วนตัวเกี่ยวกับความคิดของคริสเตียนในมุมมองของคนดื่มไวน์ ว่าคนไทยมองไวน์เป็นเรื่องลึกลับซับซ้อนสำหรับเขาแล้วมันไม่ได้มีอะไรมากมาย ขออนุญาติยกบทสัมภาษณ์ของเขา ในนิตยสาร Fine Dae มาอีกครั้งเพราะชอบจริงๆ “ครอบครัวของผมเป็น Wine Maker มาได้ 5-6 เจนเนอเรชั่นแล้วแต่ไม่ได้ทำขายส่วนใหญ่ทำดื่มกันเองที่บ้านในเมือง Galicia ทางตอนเหนือของประเทศสเปน ตอนนี้ผมก็นำไวน์ที่ผลิตที่สเปนมาแบ่งปันให้คนเชียงใหม่ได้ชิม ตลาดไวน์ที่เชียงใหม่เติบโตมาก พัฒนาไปมาก…

Beer Republic Chiang Mai

Beer O’clock  เอารูปนี้ขึ้นคงไม่ต้องถามว่าชอบยี่ห้อไหนมากที่สุดหนักแน่นแต่นุ่มนวลชอบจริงๆ  นานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่รู้จักผู้หญิงคนนี้ “คุณจูน”เจอกันตั้งแต่เธอเริ่มขายอาหารนำเข้าเมื่อสิบปีก่อน เธอเป็นคนตั้งใจทำงานมากๆเอาจริงเอาจัง เมื่อไหร่เธอเริ่มต้นขยับ สิ่งที่เธอทำก็ประสบความสำเร็จเสมอมา เหมือนกับครั้งนี้ในตอนแรกที่ขับรถผ่านนิมมานเหมินท์ซอย 11 คิดอยู่ว่าร้านนี้ทำไมคนแน่นจัง มีอะไรดีหนอสักวันต้องแวะจนแล้วจนเล่าก็ไม่ได้ไปเสียที วันหนึ่งมีเพื่อนมาชวนออกไปชิมเบียร์กัน เลยออกบ้านแล้วบอกว่าลองมาชิมร้านนี้ดูท่าทางอร่อย คนเยอะดี ในที่สุดก็เจอผู้หญิงที่ยุ่งที่สุดในโลกนั่นคือคุณจูน ครั้งนี้ไม่ได้ยุ่งกับการประชุมและเอกสาร แต่เธออยู่หลังบาร์ คอยช่วยเสิร์ฟมือเป็นระวิงทีเดียว แล้วก็รู้คำตอบว่าทำไมร้านนี้คนจึงชุกนัก เพราะผู้หญิงเก่งคนนี้นี่เอง เครื่องมือสำหรับมือใหม่ ใครที่กำลังคิดอยู่ว่าเบียร์นอกคงจืดชืด คิดว่านั่นคงเป็นประสบการณ์จากการดื่มเบียร์อ่อน โดยที่ไม่รู้ค่ะ เราอาจจะต้องมารู้จักกับเบียร์ชนิดต่างๆกันก่อน อันนี้เอามาจาก เพจของฮอรีก้า บริษัทที่นำเข้าเบียร์พวกนี้่มาขายเชียงใหม่ อ่านแล้วเข้าใจง่ายดี…

Drunken Flower- เมาดอกไม้

เมาอย่างละเมียดที่เมาดอกไม้ มาม่าผัดขี้เมาไร้เทียมทาน…สิ่งเสพติดของฉันเลย ไม่มีร้านไหนที่เติบโตมาด้วยกันเหมือนร้านนี้ เพราะตั้งแต่เริ่มต้นเป็นนักศึกษา ทำงานพิเศษหารายได้เล่นกีตาร์ร้องเพลง ร้านนี้ก็กลายเป็นเหมือนญาติเหมือนพี่ ที่ต้องการเขียนถึงไม่ใช่เพราะสนิทกันนะคะ แต่เป็นความประทับใจในฝีมือแม่ครัวและความคงเส้นคงวาของร้าน ที่มีจุดยืน พี่ต่ายเป็นคนชัดเจนมาก คอนเส็ปท์ร้านชัดเจน การเปิดเพลงชัดเจน และชัดเจนเรื่องอาหาร ไม่มีเด็กชงเหล้า ทำนองอยากกินรินเอาอยากเมารินเอง ใครต้องการเด็กชงเหล้าคงต้องไปที่อื่น ล พี่ต่ายกับซีดีและแผ่นเสียงที่สะสมมานาน ร้านนี้นอกจากจะเป็นสถานที่ร่ำสุราของนักคิด นักเขียน หรือแม้แต่ขบถสังคมทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นเล็กแล้ว ยังเป็นโรงพยาบาลบำบัดทุกข์บำรุงสุขของขาประจำ ใครมีทุกข์ก็มักจะโยนไว้ให้พี่ต่ายหลังบาร์ ถ้าความทุกข์เป็นเงินและหลังบาร์พี่ต่ายเป็นธนาคาร พี่ต่ายคงเป็นมหาเศรษฐีติดอันดับโลกไปแล้ว เพราะกว่า 16 ปี…

The Pub Chiang Mai

ผับแห่งแรกของเชียงใหม่ น้ำเกรวี่ร้อนๆ ราดบนเนื้อแกะนุ่มๆ มาพร้อมกับ Mint Sauce ชื่อบางชื่อ ได้มาด้วยความเก่าแก่ เหมือน The Pub เมื่อก่อนเวลาฝรั่งเขานัดกันว่า เย็นนี้ไปไหน ไปเที่ยว The Pub เป็นที่รู้กัน ไม่ต้องบอกว่าผับไหนเพราะมีอยู่ผับเดียว ความเก๋าของ The Pub ที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1969 ทำให้ผับนี้ไม่ได้เป็นแค่ผับ แต่เป็นที่คลายเหงาของชาวต่างชาติที่อยู่ที่นี่ ตกเย็นนัดกันนั่งจิบเบียร์ พลางๆ บรรยากาศบ้านไม้สวยๆ กลางพื้นที่ร่มรื่นซึ่งหาได้ยากเหลือเกินที่แยกห้วยแก้ว…

Monkey’s Kitchen Chiang Mai

ช้างเผือกในป่าใหญ่ Mussel Shooters ส่วนผสมที่ลงตัวของแอ๊ปเปิ้ลเขียวแดงเปรี้ยวหวานเจือเผ็ดนิดๆของน้ำยำ เข้ากับหอยแมลงภู่ได้ดีมากๆ เคยอ่านเจอที่ไหนสักที่หนึ่งเขาบอกว่า การเป็นเชฟผู้หญิงนั้นจะต้องใช้ความอดทนและพยายามมาก เนื่องจากการเป็นเชฟจะต้องผ่านสมรภูมิกระทะเหล็กต่างๆซึ่งในบางครั้งก็แสนหนักหนาสำหรับผู้หญิง ในครั้งนี้ได้มาเจอเชฟเม เชฟหลายรางวัลทั้งระดับประเทศและนานาชาติ ก็ได้เห็นถึงความตั้งใจและมุ่งมั่นในการทำอาหาร ทำสิ่งที่รักของตัวเองให้เป็นทีรักของคนอื่นด้วย เชฟเม กับเหรียญรางวัลการประกวดอาหารมานับไม่ถ้วน เราล้อเธอเล่นว่า เหรียญเยอะขนาดนี้ มีเหรียญกีฬาสีโรงเรียนปนมาด้วยไหมเนี่ย…อ่ะล้อเล่ง ของรับประกันความอร่อยมากขนาดนี้เราต้องมาทดลองดูเรื่องอาหารค่ะ ว่าเก๋ไก๋และกินได้ไหม เพราะส่วนใหญ่อาหารที่ฟิวชั่นมักจะให้รสชาติคอนฟิวชั่นกับคนกินเสมอ ผลคือเรากินกันเยอะมาก… เมนูเป็ดอร่อย จานนี้น่าจะเกิดจากฝรั่งเศสมาฟีเจอริ่งกับจีน อร่อยหรือไม่อร่อยนั้นดูออร์เดอร์ที่ยาวเป็นหางว่าวได้เลยค่ะ เราสั่งอาหารกินกันเหมือนจะไม่มีวันพรุ่งนี้ นั่งรออาหารไปก็ไปยืมจานของโต๊ะข้างๆมาถ่ายรูปไป จานนี้คือเป็ดอร่อย เป็นลูกครึ่งจีนฝรั่งเศส มันบดอยู่ล่าง…